Hoed u voor de geletterde internetcrimineel
31 augustus 2010
Stel: ik wil graag iets van mensen gedaan krijgen dat me veel, heel veel geld kan opleveren en de enige manier waarop ik met deze mensen in contact kan komen is per mail. Dan zou je op de tekst van die mail toch zeker net zo je best doen als op je eerste sollicitatiebrief? Bijtend op het puntje van je tong elk woord op een schaaltje wegen en alle zinnen drie keer nalopen op grammatica en interpunctie? Maar ja, ik ben geen internetcrimineel.
"Geachte klant, ABN AMRO Internet Bankieren gedetecteerd onregelmatige activiteit op uw account de op 21 Augustus 2010. Voor uw bescherming, moet u deze activiteit te controleren voordat u kunt doorgaan met uw account..."
Kortom, de fishing mail die we onderhand allemaal wel kennen. De conversie ervan is buitengewoon laag en dat moet ook internetcriminelen somber stemmen. Tot één van hen gaat denken en doen als een echte Reader's Digest marketeer en elk mailshot evalueert om het instrument steeds effectiever in te kunnen zetten. En de meest geletterde onder hen oppert dat een professionelere approach ten aanzien van de native copy voor de Dutch market wel een testje in de vorm van een split-run waard is.
De digitalisering gaat verder, criminelen worden steeds slimmer en wij met de dag minder scherp. Wanneer trapt u erin?
Bart Meijer, copywriter Adrenaline Communicatie BV
Big brother is hearing you
9 augustus 2010
Uit Binnenlands Bestuur: De gemeente Amsterdam heeft op drie locaties in de stad camera’s met geluidsdetectie opgehangen. De camera’s zijn bedoeld om signalen van agressie op te vangen, zodat deze de kop in kunnen worden gedrukt voordat ze ontaarden in geweld.
Dat stelt sommige mensen voor een probleem. Onze collega Giovanni bijvoorbeeld, die in Amsterdam zijn Italiaanse vrienden en kennissen vindt die hij in Nieuwegein zo mist. Van vroegere vakanties ken ik de heftige wijze van communiceren van de Italianen. Een gesprek over koetjes en kalfjes klinkt als een hoogoplopende ruzie. Laat staan als zij het over belangrijke onderwerpen hebben en de emozione een partijtje meeblaast. Dan klinkt het als een rel. Als escalerend geweld dat door de gemeente Amsterdam in de kiem moet worden gesmoord,
Ook mijn Noord-Afrikaanse kennissen zijn gewaarschuwd. Een slaapliedje klinkt uit hun mond als lucht die uit de waterkraan ontsnapt nadat er weer druk op de leiding is gezet. Een spervuur van harde g's en struikelende medeklinkers, slechts onderbroken door gierende halen naar adem. Ook daar slaan de geluidsmeters bij de gemeente van uit, wordt er een deëscalatieplan uit de kast getrokken en elk mogelijke onheil effectief de kop ingedrukt.
De afluistercamera's staan er ongemerkt al een jaar en niemand bij de gemeente kan of wil iets vertellen over de resultaten. Tot die tijd: ssssshhhttt in de omgeving Buikslotermeerplein, Stationsplein en Heineken Music Hall. Of beter: sms elkaar als je geen knuppel in je nek wilt krijgen.
Bart Meijer, copywriter Adrenaline Communicatie
Een ouderwets TV avondje met Wibo, Kay en Nina
20 juli 2010
Wie kent Wibo van der Linde nog? In een nog niet zo heel ver verleden jaagde hij als presentator van Tros Aktua elke rechtgeaarde wereldverbeteraar de gordijnen in. De rooie rakkertjes van Achter Het Nieuws treiterden op hun beurt rechts Nederland wekelijks het bloed onder de nagels vandaan. Hoorde je bij de ene groep, dan was je een vuile fascist. Bij de andere een ongewassen, werkschuwe profiteur. Ach, de jaren 70 en 80...
Wibo is van de buis verdwenen en links en rechts zijn niet meer wat ze waren. Maar voor wie zich nog eens ouderwets wil ergeren, is er nu zijn zoon, spindokter Kay van der Linde.
Al wat 'ie in het verleden spon waren mislukkingen. Leefbaar Nederland dat na de breuk met professor Pim in elkaar zakte als een pudding. Rita Verdonk die hij vanaf een tafeltje in een smoezelige Haagse kroeg een kansloze revolutie liet kraaien. En nu Nina Brink, die tegenwoordig Nina Storms heet. Zij heeft Kay in de arm genomen om weerwerk te bieden aan de negatieve publiciteit rond haar persoon.
Een lastige klus. Helemaal nadat journalist Eric Smit door de rechter in gelijk is gesteld en niets in zijn boek hoeft te rectificeren. En Nina hem, ondanks die uitspraak, het vuur aan de schenen legt (beslaglegging op huis, geld en goederen). In de TV discussie met de journalist kwam Kay dan ook slecht uit de verf. Hij viel in herhalingen, werd boos, bracht slechte argumenten en leverde strijd op punten die er niet toe deden. Kortom; niveau Job Cohen mei van dit jaar.
Nee, dan zijn vader vroeger. Als Wibo op de buis verscheen zat elke salonsocialist en kripto kommunist recht overeind in zijn stoel, met gebalde vuisten en verwrongen gezicht vuur te spuwen. Bij Kay zijn het vooralsnog alleen de tenen die krommen.
Bart Meijer, copywriter Adrenaline Communicatie
Een d of een t... wat doen we ermee?
25 juni 2010
Al eerder gezegd, als copywriter ben ik vooral een lezer. Geen bord, geen verpakking, geen krantensnipper blijft ongelezen en mijn ogen zijn altijd op zoek naar meer tekst. Al ongeveer mijn hele leven.
Gaat dat nooit vervelen? Absoluut niet. En zeker niet als er naast gekke, interessante of ontroerende ook ongegeneerd foute teksten staan. In de Amsterdamse Jordaan kom je dan drukwerk tegen dat bij ons om die reden direct de vuilnisbak in zou gaan. Maar achter het raam van het buurthuis in de Palmstraat is het folklore. Ome Henk zij vergeven.
Anders wordt het als je een joekel van een taalfout tegenkomt in een lettertype dat je bekend voorkomt. In dit geval de stoere Phatt Phreddy die de communicatie voor onze klant het Vakcollege body geeft. Dan schrik je. Dat komt bij ons vandaan! Heb ik die fout gemaakt?
Dan is het een hele geruststelling dat niet jij, niet de dtp'er en zelfs niet de leerlingen die deze kapitale fout hebben gemaakt, maar de verzamelde staf (directie en leerkrachten) van het Twents Carmel College. En dat is ook een felicitadie waard.
Bart Meijer, copywriter Adrenaline Communicatie
De nieuwe generatie creatieven
17 juni 2010
En dan is er weer gebak. Het is juni dus tijd om afscheid te nemen van onze stagiaires. Op de afdeling creatie van Adrenaline heb ik er onderhand veel zien komen en gaan. Er zaten diamantjes en talentvolle aanpakkers tussen en ook ongeïnteresseerde hurken. Maar over het algemeen zijn we blij met hen. Naar grafisch werk zijn er tenslotte altijd genoeg knip-, plak-, boodschap- en opruimklussen die moeten worden gedaan.
Komen en gaan
Het is altijd wennen als er een nieuwe komt. Net zoals het wennen is als er een weggaat. Een lege stoel en nooit meer meekijkende ogen als ik heel privé op marktplaats of ebay zat. Onze laatste stagiair wist waarschijnlijk eerder dan ikzelf welke BMW de volgende in mijn youngtimer vloot ging worden.
Talent
We hebben stagiaires gehad die met etalagepoppen dansten, andijviestronken voor de lunch meebrachten, bij elk compliment in tranen uitbarstten of dachten dat ze beter dan Jezus waren. Soms hebben we ook een blijvertje. Maupie bijvoorbeeld. Heeft zich in de jaren ontwikkeld van stagiair tot krullenjongen tot vaste kracht achter de Mac. Altijd pas na half elf binnen, want hij is in alles beter geworden maar in één ding onovertroffen gebleven: zich verslapen. En dat is ook een talent.
Bart Meijer, copywriter Adrenaline Communicatie
Menstruatie 2.0
8 juni 2010
Mijn Google alerts brengen mij op de raarste plaatsen op internet. Zo kwam ik in mijn zoektocht naar social media nieuws terecht op flojugger.com. Een uit de klauwen gelopen web 2.0 social media toepassing waarop minimaal de helft van de mensheid zit te wachten. En tegelijk een toepassing die de andere helft van die mensheid enkele dagen per maand in de ban doet. Flojugger waarschuwt namelijk wanneer de vrouwen in je omgeving ongesteld zijn; the world's premiere menstrual tracking website.
Detector
Kijk, daar heb je wat aan. Net als aan een radardetector. Dus heb ik mij onmiddellijk ingeschreven en hoop in het vervolg vrouwen in hun prikkelbare periode te kunnen omzeilen. Hoe het werkt? Ik heb geen flauw idee. Misschien doet Flojugger wel een gooi naar de exacte data van de maandstonde aan de hand van gebruikersprofielen. Misschien is het ook wel allemaal crap en heb ik me lekker beet laten nemen.
Hype
Is flojugger wel degelijk serieus, dan is dit een veeg teken. Dan is Flojugger typisch zo'n ontwikkeling waarvan je achteraf zegt: daaraan kon je zien dat de hype over zijn hoogtepunt was en de web 2.0 zeepbel elk moment kon knappen. Daarom zal ik iedereen waarschuwen zodra er op mijn pc een ongesteldheidalarm afgaat. Heb je nog net de tijd om al je hitech aandelen te verkopen en snel in goud te gaan.
Bart Meijer, copywriter Adrenaline Communicatie
Resultaten behaald in het verleden...
21 mei 2010
Wat moet je als bank zeggen tegen de belastingbetalers die je een jaar eerder voor veel geld overeind hebben gehouden? Bij ABN AMRO hadden ze geen flauw idee en gingen met die vraag naar hun reclamebureau. Met een grote boog om de hete brij, luidde het advies, maar voor alles wel een arrogante bank blijven.
Dus gaan we het over het verleden hebben. Dat Koning Willem I meer dan 180 jaar geleden de oprichter was en de bank toen al werkte aan een wereldwijd netwerk. En wanneer het eens een beetje tegenzat (eufemisme) de bank toch altijd weer sterker uit de strijd tevoorschijn komt (geen eufemisme maar een regelrechte leugen: of je moet een mislukte fusie, een personeelslozing en miljarden noodsteun een versterking van je positie noemen).
Hollandse koopmansgeest
Vanuit dat glorieuze verleden put de bank nieuwe moed. De VOC mentaliteit zit de bank in het DNA en de Hollandse koopmansgeest druipt er vanaf. Laat die 180 jaar ervaring voor u werken, is de boodschap van de bank die denkt dat we de afgelopen twee jaar zijn vergeten.
Maar wat maakt dat uit. Keuze heb ik niet. Wat ooit begon met mijn spaarpotje van De Nutspaarbank voor de Zaanstreek, wordt na lange omzwervingen via Bondsspaarbank, Centrumbank, Verenigde Spaarbank en Fortis Bank straks vanzelf een rekening bij ABN AMRO. Lang leve de Koning!
Crusitonde revisited
Intussen antwoord gekregen op mijn mail aan Rijkswaterstaat over de crusitonde bij Vinkenveen: "Naar aanleiding van uw melding kunnen wij u het volgende mededelen:
Het betrof een grap waar RWS niet van op de hoogte was. Het bord is daarna direct verwijderd. De naamgeving is een combinatie van de naam van de bedenker van deze fasering en een rotonde, het betrof hier een specifieke fasering."
Lollige boel daar bij Rijkswaterstaat. En niet toevallig ook al opgericht door Willem I. Lang leve de koning dan maar weer.
Bart Meijer, copywriter Adrenaline Communicatie
Social media avant la lettre
7 mei 2010
Wat vroeger m'n pukkel was, heet nu Hyves, LinkdIn, Twitter en Facebook. Want zo'n stevige canvas ronsel uit de dump was voor mij en mijn klasgenoten het ultieme middel om iets over onszelf te vertellen.
Volgeklad
Geen grote, brave en naar kunstleer stinkende schooltassen voor ons. Net zo min als katoenen hobbezakken met franje eraan en peacetekens erop. Nee, wij hadden pukkels. Volgeklad met bandnamen en subversieve symboliek stelde die ons in staat ons zelfbeeld verder aan te scherpen en uit te dragen. Underground versus soulkikker, rocker en punker versus disco en kakker. Latere generaties gebruikten daar weer geavanceerder middelen voor, zoals walkmans, Nikes en merkkleding.
Profileren
Dat profileren gaat tegenwoordig een stuk makkelijker en goedkoper. Pukkel en Nikes zijn vervangen door social media. Onder het mom van dingen met elkaar delen is iedereen er vooral bezig zichzelf te etaleren. En nu maar hopen dat die online zelfpromotortjes en merkenbouwertjes daar een beetje kaas van hebben gegeten. Dat zij beseffen dat elke vorm van profilering nog jaren later terug te vinden is. En dat het profiel van een puber die van de latere carrièremaker lelijk in de weg kan gaan zitten.
Lang leve de pukkel dan maar. Die heb ik lang geleden weggegooid. Inclusief Fuck School! en Society Sucks! En onvindbaar voor Google en alle zoekmachines die er nog komen gaan.
Bart Meijer, copywriter Adrenaline Communicatie
Sorry, dit is een crusitonde
29 april 2010
Wie schrijft, leest alles wat 'm onder ogen komt. Het etiket op de pot pindakaas, de reclame langs de voetbalvelden, de kleine lettertjes in een paspoort. En natuurlijk de gele informatieborden langs de weg.
Gele borden
Dan kom je soms beroerde communicatie tegen. Helemaal op de route Amsterdam-Hilversum. Daar wordt al twee jaar driftig met zand en asfalt geschoven en gedaan. De A2 en N201 zijn vergeven van de gele borden die de weggebruiker in zakelijke en begrijpelijke taal voorbereiden op nieuwe kronkels in de route.
Excuus?
Hoewel... zakelijk en begrijpelijk? Begin deze week las ik vlak voor een haarspeldbocht in de die ochtend weer gewijzigde afrit bij Vinkenveen de mededeling SORRY, DIT IS EEN CRUSITONDE. Sorry? Waarom opeens een excuus voor een omleiding op een plek waar je al twee jaar lang wordt omgeleid? En wat is in hemelsnaam een crusitonde?
Mysterie
De hele verdere dag vraagtekens. Dus een mailtje naar Verkeer en Waterstaat gestuurd maar nog geen reactie gekregen. Googlen op crusitonde leverde gisteren niets op, vandaag een paar hits van twitterende mensen die het ook hadden gezien en zich hetzelfde afvroegen. En vanochtend... vanochtend was het bord weg. Het mysterie is gebleven.
Bart Meijer, copywriter Adrenaline Communicatie
Geluidloos en zonder strepen... tijdelijk helemaal gratis!
23 april 2010
Kwam de zon op een ochtend voor de verandering eens in het Westen op, weinigen zouden het merken. Maar de unieke situatie die zich afgelopen week voordeden, is niemand ontgaan. We hebben er van genoten!.
Stilte
Waar je een lucht vol stoffigheid en troep verwachtte, onttrok zich een superstrakke en helderblauwe hemel. En nooit eerder vertoond: een strakblauwe hemel die door geen enkele vlokkerige witte condensstreep werd onderbroken. Ook nog nooit eerder meegemaakt: absolute stilte, urenlang zonder al die Boeings, Airbussen en Learjets die met hun oorverdovend gejammer de stilte om de drie minuten aan stukken snijden.
Uitstoot
Komen straks nog bij: juichende milieueffectrapportages die maar weer aantonen dat het allemaal reuze meevalt met het wonen onder de aanvliegroutes van Schiphol. En kloppen we onszelf op de schouders vanwege de goede stap zie we zetten naar een lagere CO2 uitstoot. En dat allemaal zonder directe kosten, pijnlijke maatregelen en zware inspanningen. We beginnen ze weer een beetje te mogen, die IJslanders.
Bart Meijer, copywriter Adrenaline Communicatie
Self fulfilling prophecy
14 april 2010
Stom verbaasd was ik vorige week. Over het ANP radiobericht dat Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding Erik Akerboom waarschuwt voor spanningen en rottigheid rond de verkiezingen in juni. Dit in verband met het gevoelige politieke debat over de islam.
Discussie
Handig om zoiets over de radio te roepen, dan weet je zeker dat het mis gaat. Dat weet ook onze Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding. Terwijl op dit moment niets ook maar enigszins wijst op onheil rond de verkiezingen. Iedereen kijkt naar Cohen, Balkenende en Rutte en het debat over de islam legt het af tegen de discussie over onze verdedigingslinie straks in Zuid-Afrika.
Extra bewaking
Hoogste tijd voor wat nieuwe olie op het vuur, moet men in Den Haag gedacht hebben. Dus hoorde ik begin deze week via het ANP radiojournaal dat onze Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding heeft besloten enkele politici extra te gaan bewaken. Allemaal in verband met het gevoelige politieke debat over de islam.
Doorgeschoten
Dit land wordt op dit moment demissionair, dus nauwelijks geregeerd. Zou de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding in het ontstane machtsvacuüm zijn gesprongen en is hij nu een beetje doorgeschoten in het rechtvaardigen van zijn toch wat onnozele functie? Dan kunnen we straks het bericht verwachten dat is besloten om alle Marokkanen met een baard te laten bewaken, in verband met de verkiezingen en het gevoelige politieke debat.
En helpt dat nog niet, dan gooit onze Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding zelf wel de lont in het kruitvat. Want mot wil hij, en rusten zal hij niet voordat hij het heeft. En wij.
Bart Meijer, copywriter Adrenaline Communicatie
Het ga-weg-en-laat-me-met-rust register
Toen ik eens een paar dagen ziek thuis zat, viel het me op hoe vaak de vaste telefoon ging.
Helemaal vergeten dat ik die nog had, zo'n vaste telefoon met antwoordapparaat en fax in een. Maar toen liet die telefoon heel regelmatig en heel driftig horen dat ie er nog was.
Telefonische verkopers, dacht ik dan, of enquêteurs. Als het echt belangrijk is, bellen ze me op de zaak of op mijn mobiel. Of ze spreken een boodschap in. Ik nam niet op. Nooit.
Onlangs weer een paar dagen op kantooruren thuis. En ja hoor, die verstofte telefoon ging nog net zo vaak. Wie kende in dit mobiele tijdperk nog mijn vaste nummer? Toch maar eens opgenomen, voor het eerst in jaren. De hoorn was plakkerig en zat vol stof, de lijn kraakte: "Goedemiddag, met de Nederlandse Energie Maatschappij, weet u dat u te veel voor uw gas en licht betaald?"
"Nee,nee, nee! Weet ik niet! Ga weg! Laat me met rust!" Een reactie die contrasteert met mijn hoorbaar lang en stuntelig zoeken naar het uitknopje op de hoorn, dat daar natuurlijk niet zit. Vroeger gooide je de hoorn op de haak, weet je nog?
Toch heeft het geholpen. Ik word nooit meer gebeld op de vaste lijn, of welke lijn ook. Wat ik precies goed heb gedaan weet ik niet. Maar zonder het inmiddels roemruchte bel-me-niet-register blijf ik buiten bereik van de telemarketeers. En straks ook van de colporteurs. Beter!
Bart Meijer, copywriter Adrenaline Communicatie
De terreur van de signaalkleur
Binnenkort maar weer mijn remblokken vervangen. Dat is snel gegaan want de vorige keer was niet lang geleden. Oorzaak: felgekleurde oranje en gele en roze hesjes. Vroeger zag je die nauwelijks. Alleen wegwerkers droegen ze en de verkeerspolitie uiteraard, om niet van de sokken te worden gereden.
Felgekleurde hesjes
Tegenwoordig hijsen hele volksstammen zich in felgekleurde hesjes. Helemaal sinds enkele populaire vakantielanden je verplichten er een in de auto te hebben. Vervolgens verzorgden de ANWB en het netwerk van tankstations gretig de landelijke distributie en nu heeft iedereen er een.
In de ankers
Dus rem ik 's ochtends op weg naar Hilversum stevig voor wat een kleuterklas in felgekleurde hesjes blijkt te zijn die verkeersles krijgt. Ga ik ter hoogte van Abcoude in de ankers voor de signaalroze hesjes van een legertje lusteloos in het gras prikkende taakstraffers en zet ik de auto bijna dwars bij de eerste glimp van een bijeenkomst van plattelandsvrouwen die in de middenberm een ukelele concert geven, in fel gekleurde hesjes uiteraard.
Val op, maar met mate
De communicatieles in deze: opvallen is prima, maar het liefst wel relevant. En vooral niet te vaak. Want in dit geval leidt dit tot de devaluatie van een belangrijk verkeerssignaal. Jammer voor de kleuterklas en de taakstraffers, maar de volgende keer rem ik niet meer. De kosten als ik wel een politiefuik inrijd, wegen ruimschoots op tegen de kosten van al die remblokjes.
Bart Meijer, copywriter Adrenaline Communicatie
Dooie kraaien en zwarte vlaggen: de communicatie van de makelaar
Makelaars vormen niet de meest sympathieke beroepsgroep. Jarenlang hebben ze bakken met geld verdiend zonder er veel voor hoeven te leren of te doen. Maar wat centen naar een reclamebureau brengen, daar deden ze niet aan. Altijd zworen zij bij de bekende vierkante advertentie met foto in de woonkrant. Een huis verkoopt zich zelf wel, was het devies.
Nieuwe tijd
Tegenwoordig hebben die makelaars het een stuk lastiger. Advertenties werken niet meer en internet zorgt ervoor dat iedereen zijn eigen makelaar kan zijn. De nieuwe tijd dreigt makelaars dan ook de das om te doen. Maar zij geven niet op en grijpen terug naar het alleroudste, allersimpelste en aller-analoogste medium dat er is: het makelaarsbord.
Blijvertje
Hezen ze in de donkere middeleeuwen dooie kraaien en zwarte vlaggen in een paal als waarschuwing tegen pest, dood en verderf; makelaars plaatsen een bord met TE KOOP. Vervolgens doen weer, wind en tijd hun werk en het resultaat verandert hele straten, buurten en industrieterreinen in gost towns en dodenakkers. En het bord is een blijvertje. Als er een nieuwe huurder of koper is gevonden, dan gaat het zijn tweede levensfase in. De makelaar plakt er een quasi scheve sticker VERKOCHT over en we worden nog maanden met dit zichtbare bewijs van zakelijk succes geconfronteerd.
Scheve sticker
Ook wij hebben zo'n bord voor het pand staan, de versie met de scheve sticker VERHUURD. En dat terwijl we al tien jaar aan de Franciscusweg zitten en we ons ook voor de komende jaren hebben vastgelegd. Maar de makelaar is nog lang niet van plan het bord weg te halen.
Het is zijn ultieme wraak. Niet jegens ons maar jegens de nieuwe tijd. De wraak van een dinosaurus.
Bart Meijer, copywriter Adrenaline Communicatie
Uitgaven online advertising overstijgen offline
Slecht nieuws voor de reclamecreatieven van het oude stempel. ikzelf schrik er ook van, maar ik ontkom ook niet meer aan dat oude stempeltje. Ik heb het vak van copywriter namelijk nog geleerd in een tijd dat we dachten in millimeters en in seconden. In pagina's fullcolour en in radio- of tv-spots. In headings, visuals en pay-offs. En een goede advertentie maakte je tot een juweeltje met een dot van een bodycopy.
Anders schrijven
Dat is nu dus wel anders. Moest je als copywriter vroeger je woorden op een gouden schaaltje wegen en leerde je dat schrijven vooral schrappen is, op internet worden die wetten van het tekstschrijven binnenstebuiten gekeerd en op hun kop gezet. Geen compacte taal of stijlbloemetjes maar tekst met keywords, hoe meer, hoe beter. Tekst is hier niet alleen een middel om informatie over te dragen, het is vooral een instrument om gevonden te worden. En gevonden worden, dat is anno 2010 het hoogste goed.
Search engine optimalisation
De aloude copywriter wordt dus SEO tekstschrijver. Iets waar ik prima mee kan leven. Het laat maar weer zien dat taal en tekst hun belang nooit zullen verliezen en, niet minder belangrijk, een goede en vindbare webtekst schrijven is nog steeds een kunstje dat niet iedereen beheerst. De copywriter/tekstschrijver/seo editor hoeft wat dat betreft niet zo snel voor zijn plekje te vrezen.
Social media
Dacht ik tot voor kort, me niet realiserend dat er een steeds groter deel van de uitgaven aan online advertising gaat zitten in social communities en andere web 2.0 exponenten. Daar schrijft werkelijk iedereen er de godganse dag op los en het lijkt wel of de hele wereld aan het bloggen is geslagen. Of aan het hyven, twitteren en linken. En als iedereen op internet zelf woordenwatervallen gaat produceren, waar blijf ik dan nog als copywriter/seo editor? Gelukkig hebben we hier bij Adrenaline Misha rondlopen. Hij heeft twitter, facebook en linkedin nog net niet zelf uitgevonden (noenga.com overigens wel) maar weet er wel alles van. Hij helpt ons en onze klanten de nieuwe mogelijkheden van deze media te ontdekken en te benutten.
Copy wordt SEO wordt tweet wordt...
Of ik nu van het oude stempel ben of niet, copywriter of seo editor, die nieuwe media en die nieuwe communicatievormen interesseren me wel. Nu nog de flexibiliteit om me soepel aan te kunnen passen aan de veranderingen. Want is dat niet, meer nog dan slimheid en kracht, de voorwaarde om succesvol te zijn? Helemaal in een wereld die verandert van offline naar online.
Bart Meijer, copywriter Adrenaline Communicatie